I have noticed, my mind is in good artistic form on moments of depression and languid mental state. These were moments that the flow of inner thoughts flowed endlessly that my speed to write could not suffice. I also have noticed that my mind is most fertile when i am in the shower.
I have been looking my old files and found these poems, smells real old, been in my black portfolio folders for years! ;)
I remembered, I wrote this two poems because... heartbroken ba ako nu'n?! hahaha I think so because the person that I am referring in the poem. "Ano Tulok Mo?" was my first and probably my greatest love! Whoa! The other poem, "Worries", naalala ko, sinulat ko sa isang class ko sa Government Accounting. Sobrang hurt yata ako nu'n, kasi, physically anlapit nya sa akin, pero anlayo nya. Hahaha hirap explain. I also remember, it was the week of his birthday and i gave him my last gift! Imagine, nu'ng time na yun, three years na kaming separated, hindi ko pa rin naoovercome ang nararamdaman ko sa kanya. hahaha parang hanggang ngayon pa yata. basta, nasulat ko ang "Worries" out of restlessness.
At ang last ko na composition, recent ko lang ito nasulat. Eto yung time na sobra yata akong naobsessed sa isa kong colleague sa audit. Grabe! It was 2005 and my life is so beautiful and that person made it more beautiful, each day!
Ano Tulok Mo?
- my entry in the 2002 bigkas binalaybay (Sentro ng Wikang Filipino - UP Visayas)
Ay, ngaa nagakadlaw ka
Kay amo ini ang itsura ko
Mahigko
Bosloton ang akon bisti
Madamo sang mga pasa kag bukol sa akon lawas
Kag nagapiang-piang, indi makalakat sang tarong
Pareho gid lang ta sang itsura
Ginakadlawan mo ang imo kaugalingon
Ginakadlawan niya iyaya ang iya kaugalingon
Kung imo matandaan
Sa mga nagliligad nga mga tinuig
Upod kita nga nakigbato sa aton kinamatarong
Ang mabuhi sang tiwasay
Ginarespeto sang isigkatawo
May dungog nga ginapabugal
Nagmartsa kita sa idalom sang mainit nga sidlak sang adlaw
Nagapamalisbis ang aton mga balhas
Nagpalamaos ang aton tingog sa pagsinggitan, upod sang iban pa
Nagsilbi kita nga kusog sang kadam-an
Dako ang ila nga pagsalig sa aton kakayahan
Sa pagtib-ong sang kinamatarung
Ang aton kinaiya bilang tawo
Pero, subong diin ka na
Ginbayaan mo na ako, kami
Abi ko bespren po eber kita
Ara ka nagapungko sa atubangan ko
Nagapamosi-mosi
Nagakadlaw kag ginayaguta ako
Pareho snag mga tawo nga aton ginasumpa
Mga tawo nga nangin kabangdanan sang aton kasakit
Sila ang kabangdanan sang tanan nga ini
Ngaa ara ka dira upod sa ila
Nagapungko sa atubangan ko
Manami ang bayo nga imo ginasul-og
Makintab ang buhok mo sa pomada
Kag nagasidlak ang ferragamo mo nga sapatos
Belatche tol, daw abogago ka
Ano tulok mo?
Worries
I simpy do not know
Why do I feel this...
... I feel low
... I am tired of doing anything
... I only want to sleep, sleep, sleep
Why do I feel this
I simply do not know
... I am depressed of something
... Yet I do not know what it is
... I am afraid of something
... Yet I do not know what it is
... I am afraid to live
... Yet I want to live
If I only can understand myself
If I only can understand
If I only can
I can liberate myself from this chain
Isang Malabong Pagkakaibigan
"What's the problem? Why deliberately avoid me?"
"1 John 4:8."
"I don't get it."
"He that loveth not, knoweth not God - For God is love."
"So what's the connection with avoiding me?"
"Forget it."
Anlabo ano? Anyway, malabo din ang sinimulan. Isang simpleng authentication request at pumaimbulog sa usapang relihiyon, naging mag text mate, email buddy at chatmate. Pagkakaibigang nagsimulang virtual at posibleng mamamatay ding virtual. Dalawang tao, isang malabo at isang nalalabuan sa sarili. Maganda sanang kalalabasan, isang positibong produkto dahil sa teorya ng matematika na pag ang dalawang negative pag pinagminultiply nagiging positive, bagkus iba ang nangyari.
Araw ng Martes, mga oras na walang kalatoy-latoy, tahimik ang paligid at ang lahat bisi sa kanilang ginagawa. Itong si nalalabuan sa sarili na tatawagin nating Rogel, naalala si malabo na bibinyagan nating Aldrin ay inimbitahang magchat. Sa dinami dami ng puwedeng pag-usapan, nandyan ang SEX, LOVE, GENDER EQUALITY, etc. at bakit talakayang relihiyon pa at nakafocus sa salvation ang napili.
Malayo ang itinakbo ng usapan, mula sa Makati umabot na ng Bundok Bungo na kung saan ipinako si Hesukristo. Pinagdebatehan ang mga pinag-usapan ng Diyos at ng dalawang magnanakaw bago sila namatay. Natapos sa pagbibigay ng dalawang pahinang papel sa lobby ng opisina. Hindi pa nakuntento, naging instant textmate ng hapon ding yun, getting to know each other ang drama at kung ano-ano pa ang pinag-usapan. At nagpatuloy itong pagkakaibigang virtual ng mahigit sambuwan din.
Sa loob ng sambuwan na ‘yan, madami ang nangyari na pawang malalabo. Mga pangyayaring nagpapagal sa emosyunal na aspeto ni Rogel. Ito yung punto na inaanalisa nya ang kanyang mga nararamdaman kay Aldrin. Ito ba ay pag-ibig? At anong klaseng pag-ibig? Pag-ibig kapatid o pag-ibig senswal?
Isang gabing umuulan, tahimik na nagbabasa si Rogel ng “The Purpose Driven Life”. Isang libro na susubaybay sa yo sa loob ng 40-day spiritual journey sa paghahanap ng kasagutan sa umano’y isang napakahalagang katanungan sa buhay: What on earth I am here for? Nasa ikatlong araw na siya sa kanyang pagbabasa. Sa kanyang tahimik na pagmuni-muni, naalala niya si Aldrin. Natanong niya sa kanyang sarili kung bakit lagi niyang naalala si Aldrin. Isang malalim na self-introspection ang namayani at isang napakahaba at makabagbag damdaming orasyon ang namutawi sa kanyang mga labi. “His parents are both lawyers. He is a rich kid. He has great siblings. He is a Lasalista, since grade school. And God, he has a car and been to US. And most especially he has a great relationship with God. He has everything that I’ve been dreaming of!"
He realized, it was not love kundi isang inggit. At para mawala ang kanyang inggit na nararamdaman, he wants to possess him. Because by possessing him, he’ll know everything about him – his strengths and weaknesses. And worst, he wants to consume him in order to satisfy his envy and sensual urge.
At bago mangyari yun, habang nasa wastong wisyo pa sya, nang gabi ding yun, pinutol ni Rogel ang kung ano mang tanikala na nag-uugnay sa kanilang dalawa ni Aldrin.
"What's the problem? Why deliberately avoid me?"
"1 John 4:8."
Thursday, November 15, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
1 comment:
WAH AKON SAY! LOL
Post a Comment